Przejdź do głównej zawartości

Jak pracować w korporacji?

Kochacie poradniki, czuję to, dlatego mam dla Was kolejny, tym razem z dziedziny poradników zawodowych. Praca w korporacji to, zaraz po jakiejkolwiek pracy, zajęcie marzeń każdego Polaka z ambicjami, zwłaszcza jeśli chodzi o mężczyzn.

Polscy mężczyźni chcą być jak panowie z Nowego Jorku, którzy codziennie rano biegną do szklanych biurowców w modnych garniturach, a nie tej samej koszulce polo, którą zakładali na każde kolokwium wmawiając sobie, że to sportowa elegancja. Być w korporacji to jak wygrać życie, tylko zamiast życia jest stukanie w firmową klawiaturkę. Stąd już tylko o krok od bycia wilkiem z Wall Street - tak, wilkiem, a nie korposzczurem, jak to lubią określać zabawni, bezrobotni ludzie. 

Korporacja to w zasadzie takie państwo w państwie, gdzie każdy ma swoje miejsce i największą fantazją jest zostać kierownikiem swojego kolegi z działu. To myśl, którą codziennie onanizują się setki tysięcy pracowników niższego szczebla. Tylko jak zorientować się na wstępie, kim jesteś w korporacji? 

Jeśli otwierasz oczy i widzisz biurko z komputerem, pośród innych biurek z komputerami, jesteś nikim. Jeśli otwierasz oczy i siedzisz w oszklonym gabinecie, jesteś kierownikiem. Jeśli otwierasz oczy i widzisz plażę, jesteś prezesem. Jeśli otwierasz oczy i widzisz pępek prezesa, to znaczy, że właśnie zapracowałeś na swoje służbowe Punto #Lewinsky

Każdy w korporacji marzy o awansie, dlatego sumiennie wklepuje cyferki do Excela przez osiem godzin dziennie. Lubisz opowiadać znajomym o tym, że w robocie macie przerwę na brunch, podczas której jesz pod biurkiem kanapki z serem, bo nie stać Cię na sushi, na które chodzi kierownictwo. Wczoraj powiedzieli, że masz dobre wyniki. Ostatni raz byłeś tak szczęśliwy kiedy założyli Ci służbowego maila - od razu wysłałeś z niego wiadomość do żony, żeby zobaczyła, jaki z Ciebie człowiek sukcesu.

 Kobiety w korporacji chodzą w ładnych garsonkach - te na niższych stanowiskach w garsonkach z Reserved, te na wyższych - z Mango. Zalotny dekolcik jest wskazany, zwłaszcza jeżeli Twoją jedyną umiejętnością jest schylanie się po spinacze. Pamiętaj, że jeśli właśnie dostałaś pracę w korporacji, w dobrym tonie jest przynieść jakąś powitalną przekąskę - seler naciowy, bezglutenowe brownies albo koreczki z tofu. 

 Jeśli chcesz być lubiany w korporacji, musisz przybijać wszystkim piątki, kiedy zrobisz zajebistą prezentację w PowerPoint, uzupełniać papier w drukarce i podpierdalać kolegów szefowi, byle dyskretnie. Kobiety mają łatwiej - ta w najbardziej obcisłej spódnicy ma najwięcej kumpli, niestety nie ma żadnych koleżanek. Koleżanki pozyskasz będąc najgrubszą laską w biurze, która zawsze pożycza wszystkim długopisy i wstawia na facebooka zdjęcia kotów.

To tak w skrócie. You can thank me later.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jakim jesteś pączkiem?

Poniedziałek przed tłustym czwartkiem to doskonały dzień, by dowiedzieć się, jakim typem pączka jesteś. To może wydawać się mało istotne, ale żyjąc w takim przekonaniu, nigdy nie osiągniesz w życiu sukcesu. Taki na przykład Jeff Bezos doskonale wie, jakim jest typem pączka (z ang. donut), pizzy (ang. pizza), kanapki (ang. sandwich) czy kapitalisty (ang. capitalist pig). Jeżeli cenisz sobie tradycyjne wartości takie jak patriotyzm, wiara, heteronormatywność, na co dzień zajmujesz się rozwijaniem swojej kariery, a po pracy lubisz wrócić do domu pachnącego obiadem, gdzie uśmiechem wita cię zadbana, szczupła żona, dla której twój mały penis jest największym jakiego widziała w życiu, zapewne jesteś dobrze wysmażonym pączkiem z konfiturą różaną, który idealnie wpisuje się w gusta ludzi prostych, myślących schematami i lubujących się w przemocy psychicznej. Na co dzień nie lubisz zwracać na siebie uwagi, a kiedy ktoś mówi, że chujowo wyglądasz, mówisz o tym, jakie masz wspaniałe wnętrze. ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jak zmarnować sobie życie?

W związku z Nowym Rokiem grzechem byłoby nie przygotować dla Was poradnika.  Wiadomo, że Nowy Rok to stara ja i tak dalej, w związku z czym postanowiłam ująć w kilku punktach krótki know-how dotyczący marnowania swojego życia, a nie tylko 2019 roku. Zapraszam serdecznie i cieplutko do lektury! Bądź Polakiem Umówmy się, już samo pochodzenie z Polski jest żałosne i nikt na świecie nie traktuje nas poważnie – no, może poza taką Somalią czy Sudanem, gdzie zazdroszczą nam, że mamy kible w domach, ale to nie wszyscy, bo to tak naprawdę standard w Mazowieckim a przywilej na Śląsku, na wschodzie zaś posiadanie kibla w domu funkcjonuje jako legenda typu potwór z Loch Ness czy Yeti w górach – nikt nie widział na oczy, ale wszyscy coś tam niby słyszeli, ale i tak wszyscy srają gdzie popadnie i wszędzie unosi się niewyobrażalny smród. Pomyśleć, że w tym samym czasie Warszawa przeżywa, że ma smog. A wyobrażacie sobie żyć w miejscu, gdzie stale śmierdzi gównem? No właśnie, to zapraszam na wsc...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Guess who's back!!!

Wracam na salony niczym Donald Tusk i podobnie jak on będę wabić wasze dzieci do domku z piernika, a potem wrzucać je do pieca. Jak zdążyliście się pewnie zorientować, mamy 2022 rok, każdy z nas w ciągu ostatnich dwudziestu czterech miesięcy postarzał się o dziesięć lat i próbujemy się wspólnie odnaleźć w tym orwellowskim żarcie zwanym rzeczywistością. To, co było dla nas normalne, już nigdy takie nie będzie. Tylko na Podlasiu dalej jedzą ludzi, ale to tradycja od czasów Chrystusa. Jak odnajdujecie się w nowej rzeczywistości? Jest dobrze, czepek z folii nie zjeżdża z głowy? Pandemia ma jednak swoje wyraźne plusy – Polacy odkryli pracę zdalną. Praca generalnie jest w Polsce wynalazkiem dość nowym, budzącym mieszane uczucia – szacuje się, że około 63% Polaków unika kontaktu z pracą lub przyjmuje postawę typu jemioła, czyli żeruje na tym, co ktoś inny wypracuje. Niemniej, praca zdalna weszła przebojem na polską ziemię i jest o 27% bardziej atrakcyjna od owocowych czwartków i casualowy...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej